petang.
desa tercinta.
pegi luar rumah kejap, nak tengok pak ngah tgh buat apa. duduk atas kerusi tengok2 kereta lalu lalang depan rumah uwan.
"bubur kacang dah masak dah kak ngah?"
"dah.pak ngah nak ke?"
"amikkan pak ngah sikit, letak atas meja kat dapur.kejap lagi pak ngah masuk".
"okey."
(jawapan biasa, ringkas, lagi padat)
masuk dalam rumah, uwan yg ada atas katil pun nak jugak bubur kacang hijau yg dah masak tu.
teruskan perjalanan ke dapur.amik satu mangkuk, satu lagi pinggan.sebab tak jumpa mangkuk kecik yg sesuai.huhu
jalan ke arah periuk bubur kacang.
cedokkan dalam mangkuk dulu.random la katakan.
satu senduk...
dua senduk...
"tu untuk sapa tu noni?" ,mak ie tanya.(my aunt okay :D)
"pak ngah dgn uwan".
"jgn cedokkan byk2 sgt utk pak ngah.nanti tak habis pulak.bazir".
kurangkan balik satu senduk bubur kacang yg dah masuk pun dlm mangkuk tadi.
"laaa... masukkan balik? lurus betul budak ni."
muka sengih2.salah ke. tadi suruh jgn sendukkan byk2 utk pak ngah.kepala ligat berputar.
lurus ke aku? lurus kah? LURUS KAH???
jeritan yg tak kedengaran di alam nyata.sebab jerit dalam hati je.(cisss!)
biar jela.yg penting bubur kacang dah bg uwan dgn pak ngah.
huhuhu
yang ni gambar hiasan je n_n''